Sosyal medyada tanışıp bir ilişkiye başlamak… Eskiden bana biraz eksik, hatta biraz yapay gelirdi. Sanki bir şeyler hep yarım kalıyormuş gibi düşünürdüm. Çünkü bana göre “gerçek” tanışma dediğin şey, göz göze gelmekle başlardı. Ama zaman geçtikçe, insanları ve ilişkileri gözlemledikçe fikrim değişmeye başladı. Artık bunun o kadar da siyah-beyaz bir konu olmadığını fark ediyorum.

Kendi gözlemlerimden ve etrafımdaki insanlardan yola çıkarak şunu fark ettim ki sosyal medyada tanışmak aslında sadece bir araç. Yani bir başlangıç noktası. Hatta bazen insanların kendini daha rahat ifade edebildiği bir alan. Yüz yüze tanıştığımızda hissettiğimiz o ilk heyecan, o ne diyeceğini bilememe hali, bazen bizi biz olmaktan uzaklaştırabiliyor. Ama mesajlaşırken daha sakiniz. Ne söyleyeceğimizi düşünüp kendimizi daha net ifade edebiliyoruz. Bu da karşı tarafla daha hızlı bir yakınlık kurmamızı sağlayabiliyor.

Ama işin diğer tarafı da var. Sosyal medya biraz vitrin gibi. Herkes kendinin en iyi halini sergiliyor. En güzel fotoğraflar, en doğru cümleler, en “olması gereken” davranışlar. Bu noktada ister istemez şunu sorgulatıyor: Ben gerçekten o kişiyi mi tanıyorum, yoksa onun göstermek istediği versiyonunu mu? Çünkü yazışırken her şey daha kontrollü. Düşünerek yazıyorsun, istemediğin bir özelliğini saklayabiliyorsun. Bu da küçük küçük eksik gerçekler yaratabiliyor.

İşte bu yüzden yüz yüze tanışmak bana daha samimi ve gerçek geliyor. Birinin ses tonu, mimikleri, bakışları. Bunlar mesajla tam olarak anlaşılmıyor. Bazen biriyle günlerce, haftalarca konuşuyorsun ve gerçekten bir bağ kurduğunu sanıyorsun. Ama ilk buluşmada o his bir anda yok olabiliyor. O an anlıyorum ki bazı şeyler gerçekten ekranın ötesine geçemiyor.

Yine de sosyal medya ilişkilerine tamamen samimiyetsiz demek bana haksızlık gibi geliyor. Çünkü samimiyet, nerede tanıştığından çok nasıl davrandığınla ilgili. Eğer iki insan da dürüstse, açıksa ve gerçekten birbirini tanımak istiyorsa, sosyal medya sadece bir köprü oluyor. Ama eğer bir taraf rol yapıyorsa, gerçeği saklıyorsa, o ilişki zaten eninde sonunda çatırdıyor.

O yüzden bu konudaki fikrim şu: Sosyal medya bir kapı açabilir, ama o kapıdan girip ilerlemek bize kalmış. Yazışmalar güzel bir başlangıç olabilir, ama bir noktada gerçek hayata taşınmayan hiçbir şey bana tam anlamıyla gerçek gelmiyor.

Kısacası, nerede tanıştığımız değil, ne kadar gerçek olduğumuz önemli.