Slovenya’ya Erasmus için gittiğimde beni en çok şaşırtan şeylerden biri de insanların sürekli hareket halinde olmasıydı. Oldukça düzenli bir yaşam tarzları var. Sabahın erken saatlerinden geceye kadar sokakta koşan insanlar görürseniz hiç şaşırmayın. Buna ek olarak yürüyüş yapanlar, işe bisikletle giden insanlar neredeyse şehrin her yerindeydi. Spor onlar için bir aktivite değil, yaşam biçimiydi.

İlk başlarda bu bana garip gelmişti çünkü Türkiye’de spor yapmak hep zor, zahmetli ve ertelenen bir şeydi. Diğer pazartesi başlarım diye kaç kez ertelemedik ki? Ama Avrupa’da insanlar sporu hayatlarına entegre etmişlerdi. Parkta insanların egzersiz yapmaları, bisiklet yollarının yaygın olması ve insanların dışarıdan oldukça sağlıklı gözükmesi beni oldukça etkilemişti.

Hatta ilk zamanlar arkadaşımla eve dönüyorduk, diğerleri gibi biz de bisiklete binmek istedik.
Arkadaşım neredeyse hiç süremiyordu. Bana tak diye arkadan vurdu, bir yayaya çarptı. En son da yere kapaklanıverdi. Bu an hem çok komik hem de düşündürücüydü. Daha önce bu yaşımıza kadar bisiklet sürme alışkanlığı bile kazanmamışken 3 yaşındaki miniklerin bile çok iyi bisiklet sürmesi oldukça dikkat çekiciydi. Bu durum sporun, sağlıklı yaşamanın Avrupa’da ne kadar erken yaşta başladığını gösterdi.

Ayrıca Avrupa’da insanların daha sakin ve enerjik olmasının sebebini spor ve sağlıklı yaşama bağlıyorum. Çünkü aktif bir spor hayatı olan insanlar kendini mental açıdan daha iyi hissediyor ve bu da hayatına yansıyor. Ama Türkiye’de insanlar yoğun iş temposu ve hayat koşulları yüzünden spora vakit ayıramıyor  ve kendilerini hep yorgun hissediyorlar, bu da günlük hayatlarına oldukça etki ediyor. Metroda ve sokakta yorgun, tükenmiş yüzler görüyoruz çoğu zaman. Bu yüzden spor sadece fiziksel değil, aynı zamanda zihinsel bir aktivitedir.

Sonuç olarak bu deneyim bana sporun hayatta çok önemli bir yere sahip olduğunu gösterdi. İnsanlar sporu zorunluluk değil de hayatın bir parçası olarak görüyorlar. Spor sayesinde hem mental hem fiziksel olarak oldukça sağlıklı gözüküyorlar. Aslında yapmamız gereken çok basit: biraz hareket etmek ve alışkanlık haline getirmek.