Merhaba değerli okurlar, nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Bugün çoğumuzun içinden çıkamadığı ama bir türlü fark edemediği bir döngüden bahsetmek istiyorum: Neden her Pazartesi yeniden başlıyoruz?
Tanıdık geliyor mu? “Bu hafta gerçekten düzenli spor yapacağım.” “Pazartesiden itibaren daha sağlıklı besleniyorum.” “Bu ay kesinlikle daha verimli çalışacağım.” Ve Pazartesi geliyor, belki iki üç gün gidiyor, sonra bir şekilde yine aynı noktaya dönüyoruz. Haftaya yeniden başlamak üzere.
Peki bu döngünün arkasında ne var? Bana kalırsa en büyük sorun mükemmeliyetçilik. Zihnimiz “ya hep ya hiç” modunda çalışıyor. Bir gün planımızdan saptık mı, sanki her şey mahvolmuş gibi hissediyoruz ve tüm motivasyonumuz bir anda çöküyor. Oysa bir günü kaçırmak başarısızlık değil, sadece bir günü kaçırmak.
Bir diğer sorun ise çok büyük hedeflerle başlamak. İlk haftada her şeyi değiştirmeye çalışıyoruz; erken kalkmak, spor yapmak, kitap okumak, sağlıklı beslenmek. Beynimiz bu yüke dayanamıyor ve en kısa sürede eski alışkanlıklarına geri dönüyor. Çünkü büyük değişimler büyük adımlarla değil, küçük ve sürdürülebilir adımlarla gerçekleşiyor.
Bu döngüden çıkmanın yolu Pazartesi’yi beklemekten geçmiyor. Bugün, şu an, tek bir küçük adım atmaktan geçiyor. Mükemmel bir başlangıç değil, tutarlı bir devam asıl fark yaratıyor.
Kendinize şunu sorun: “Bu alışkanlığı hayatımın geri kalanında sürdürebilir miyim?” Cevabınız hayırsa, daha küçük bir adımla başlayın. Çünkü yavaş ilerlemek, hiç ilerlememeye her zaman bedeldir.
Bugünkü yazımda bu konuyu ele almak istedim. Umarım sizler için faydalı bir yazı olmuştur. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, kendinize iyi bakın! :)