Bu yazının yine birçok kişinin benimle birlikte yaşadığı bir sorun olduğunu düşünsem de normale göre biraz daha kişiselleşeceğim sanırım. Biliyorum ki her insan her ortamda biraz biraz değişir ve bu her zaman kişilik çatışması falan değil, olduğun ortama uygun davranabilmek ve adapte olabilmektir. Bu tarz kararsızlıklar ve kişilik çatışmalarını hayatın bir parçası olarak gördüğüm için birkaç ay öncesine kadar pek takmazdım, durumun ciddiyetinin farkına varana kadar. Sizde de farklı arkadaş gruplarınızla iken karakterinizin büyük çapta değişiyor mu yoksa sorun bende mi?

Ortaokul, lise, üniversite, iş hayatı, ortak arkadaşlar gibi türlü yollardan birbirleriyle alakalı olmayan birkaç arkadaş grubum var. Bu gibi durumlarda aynı şakayı her gruba yapamama durumunu herkes bilir sanırım. Ancak konu bu kadar değil. Farklı arkadaş gruplarıyken enerjimin ve hayata bakış açımın stabil olmadığını fark ettiğim, hatta doğru ve gerçek olanın hangisi olduğunu karıştırmaya başladığım bir dönemdeyim. 

Acaba bir gruplayken ortaya çıkan daha dinleyici rolündeki sessiz ve sakin kişi mi gerçek olan yoksa diğer arkadaşlarımlayken ortaya çıkan masanın enerji kaynağı mı? Bir grubun tanıdığı durumlara daha mantıksal yaklaşan ben mi gerçeğim yoksa diğer arkadaşlarımın tanıdığı duygusal ve çok kolay ağlayan ben mi? Öyle bir noktaya geldi ki sanırsam birbirlerini hiç tanımayan iki farklı arkadaş grubumu bir araya getirsem beni bambaşka kelimelerle tarif ederlerdi.

Bu durumda her insanla olduğu gibi her kalabalık arkadaşlık grubunda oluşan çeşitli dinamiklerin ve enerjilerin etkisi olduğuna inanıyorum. Bazı insanlar hayatımıza girer ve öncesinde içimizde olduğunu bile bilmediğimiz yönlerimizi ortaya çıkarabilir. Ancak haftanın yedi gününü devamlı olarak bu farklı arkadaşlarla geçirirken bazen kendimi kaybettiğimi hissettiğim oluyor. Dün başka biriydim, bugün böyle biriyim. Acaba aslında hangisiyim? Sanırım bunu öğrenmenin en sağlıklı yolu kendi başıma daha çok vakit geçirmek, solo dateler hakkında yazdığım yazıda da bundan bahsetmiştim.

Sanırım farklı dinamiklerin sebep olduğu bu farklılık, bende insanlara yalan söylediğimi ve rol yaptığımı hissettiriyor bu nedenle her buluşma sonrası bir suçluluk hissediyorum. Halbuki baktığımızda rol mü yaptım kendim mi oldum ben bile emin olamazken kendimi sahtekar hissetmeye dünden hazırım. Bu yazıya başladığımda konunun buraya geleceğini hiç düşünmemiştim ama sanırım günün sonunda özsevgi, özdeğer ve imposter sendromu üzerinde çalışmalıyım...