Arkadaşlarımla vakit geçirdiğim zamanların ruh halimi ne kadar etkilediğini çoğu zaman sonradan fark ediyorum. Özellikle yoğun ve stresli bir haftanın sonunda, basit bir buluşma sadece oturup sohbet ettiğimiz  gün bile kendimi çok daha iyi hissetmemi sağlıyor. Bazen sadece oturup kahve içmek ya da birlikte kısa bir yürüyüş yapmak bile zihnimi inanılmaz derecede rahatlatıyor.

Kendi deneyimime göre, tek başıma olduğum zamanlarda bazı şeyleri daha fazla düşünebiliyor ve gereksiz yere kafamda büyütebiliyorum. Ama arkadaşlarımla bir araya geldiğimde, o düşünceler ya önemini kaybediyor ya da tamamen dağılıyor. Gülmek, sohbet etmek ve bir şeyler paylaşmak gerçekten insanın hafifletiyor.

Ayrıca arkadaş ortamında kendimi daha rahat ve olduğum gibi hissedebildiğimi fark ediyorum. Bu da bana bir aidiyet duygusu veriyor. İnsan bazen fark etmese de, anlaşılmak ve kabul edilmek well-being açısından çok büyük bir etki yaratıyor. Gerçek arkadaşlarla yapılan aktiviteler benim için sadece sosyal bir zaman geçirmek değil, aynı zamanda zihinsel ve duygusal olarak yenilenmek anlamına geliyor. Bir terapi gibi .Çünkü bazen insanı en çok toparlayan şey, doğru insanlarla geçirilen o basit ama gerçek anlardır.