Bazen durup sadece yaşamak istiyorum. Bir şey başarmaya çalışmadan, kendimin daha iyi bir versiyonu olmaya uğraşmadan… sadece olduğum kişi gibi hissetmek. Ama artık sanki her yerde bize daha fazlası olmamız gerektiği söyleniyor. Daha üretken, daha fit, daha başarılı, daha sosyal. Sabah erken kalkmalıyız, meditasyon yapmalıyız, spor yapmalıyız, yeni beceriler öğrenmeliyiz. Yorulunca bile “kendini geliştirmek için” yoruluyoruz.

Kendini geliştirmek kötü bir şey değil tabii ki. İnsan büyümek, değişmek istiyor. Ama bazen bu durum o kadar baskıya dönüşüyor ki kendi hayatımızı yarış gibi yaşamaya başlıyoruz. Bir gün boş geçirmek bile suçluluk hissettiriyor. Dinlenmek yerine sürekli eksik olduğumuz tarafları düşünüyoruz. Bence well-being bazen hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmamaktır. Sürekli daha iyi biri olmaya uğraşmadan da değerli hissedebilmek. Çünkü insan bazen sadece kahvesini içip sevdiği şarkıyı dinleyerek de iyi olabilir. Her an verimli olmak zorunda değiliz. Bazı günler sadece nefes almak bile yeterli.