Eskiden insanları odalarına, evlerine bakarak tanımaya çalışırdık. Şimdi ise bence telefonlar aynı işi yapıyor. Son zamanlarda bunu fark etmeye başladım. Birinin telefon ekranına bakınca, az çok nasıl biri olduğunu anlayabiliyormuşum gibi geliyor.

Mesela bazı insanların ana ekranı aşırı düzenli oluyor. Her uygulama klasörlenmiş, wallpaper sade, bildirim yok… O insanlara bakınca bende “hayatını kontrol altında tutmaya çalışıyor” hissi oluşuyor.

Tam tersi şekilde, ekranı tamamen karışık olan insanlar da var. 167 okunmamış mail, rastgele uygulamalar, sürekli gelen bildirimler… Ama ilginç olan şu ki bazen o insanlar gerçek hayatta daha rahat ve stressiz oluyor.

Wallpaper konusu da ayrı bir olay bence. Bazıları sevgilisini koyuyor, bazıları manzara kullanıyor, bazıları ise tamamen siyah ekran tercih ediyor. Özellikle düz siyah ekran kullanan insanların, telefonla arasına biraz mesafe koymaya çalışan kişiler olduğunu düşünüyorum.

Son yıllarda minimalist ekranların bu kadar popüler olması da tesadüf değil gibi geliyor bana. Çünkü gün boyunca zaten çok fazla uyarana maruz kalıyoruz.

En ilginç kısım ise kullandığımız uygulamalar. Mesela TikTok artık çoğu insanın boş kaldığında direkt açtığı uygulama hâline geldi. Sürekli hızlı içerik tüketiyoruz. Instagram ise biraz daha kendini gösterme alanı gibi. İnsanlar artık sadece uygulama kullanmıyor; o uygulamalar üzerinden kendilerini ifade ediyor.

Ama bence burada başka bir konu daha var: Telefonlarımız gerçekten bizi mi yansıtıyor, yoksa olmak istediğimiz kişiyi mi?

Çünkü bazen insanlar telefonlarını özellikle estetik görünmesi için düzenliyor. Üretken görünmek için planlama uygulamaları indiriyor ya da daha “cool” görünmek için minimalist ekran kullanıyor.

Yani telefonlarımız aslında dijital bir karakter kartı gibi. Küçük detaylar önemsiz görünse de bir insan hakkında düşündüğümüzden çok daha fazla şey söylüyor olabilirler.